Dağ gibi değil de ağaç gibiyim galiba

dün yoga dersinde hoca dağ duruşunda bir dağ gibi hissedin kendinizi dimdik dedi. bir baktım kendime aynada. küçücüğüm. ne dağı. hele hocanın yanında. sonra baktım halime, ben boyle kucucuk birinin kanatları altında olmalıyım ama bana ne işler yaptırıyorlar. neler yapıyorum, ne sorumlulukar alıyorum ben her konuda şu küçücük halimle. sorumluluk almak değil de sorumluluğumu paylaşabileceğim kimsenin olmaması yoruyor beni sanırım. olsa da paylaşmayacağım belki ama yine de güvenebileceğim birşeylerin/birilerinin olmaması fikri rahatsız ediyor beni sanırım. belki de ilk defa hayatta yalnız hissediyorum kendimi. belki bu yüzden hala annemlere naz yapmaya uğraşıp hasta kadını bile üzüyorum zaman zaman. hala onların çocuğu olduğumu görmek, hala onlara güvenebileceğimi görmek için zorluyorum herşeyi. ama bu sıralar göremiyorum galiba. o yüzden de bu kadar depreşmiş olabilir miyim acaba?
Sonra ağaç pozunda kendimi dimdik ayakta ve güçlü gördüm birden.
e tamam güçlüyüm başımın çaresine bakıyorum da, ben bundan yoruldum galiba...

0 yorum:

Yorum Gönder

Hepimize... Amin!!!

Hepimize... Amin!!!
Yeni bir aşk, yeni iş yine gülecek bi neden lazım yer ni hayat yeni bi kader bunlar için bana şans lazım

İzleyiciler

Dünya Bir Karpuz Olsa

Dünya Bir Karpuz Olsa
Ben de böyle yaşasam